Voorstelling ‘Practice of dying’ op 11 december in Buurthuis Lydia

‘If death is the absence of life, then death's death is life’  (quote van Sun Ra)

In Buurthuis Lydia passeren dagelijks verschillende personages de revue. Op donderdagen wordt er bijvoorbeeld door bejaarden bridge gespeeld, op maandagavond kan je salsa dansen, op dinsdagochtend is er Japanse les voor beginners en op zondagavond zingt een groepje vrouwen samen. De liederen die zij repeteren hebben een specifiek publiek voor ogen. De vrouwen zingen namelijk alleen aan de bedrand van mensen die op het punt staan te sterven. Ze verschijnen in hospices, verzorgingstehuizen, ziekenhuizen en bij mensen thuis waar ze stervelingen op de drempel van het leven naar de dood toe begeleiden. Het is 6 uur ‘s avonds, de vrouwen praktiseren bekwaam hun repertoire als ineens de houten vloer op het Roelof Hartplein 2 begint te kraken en er een gure wind door het raam heen raast. De lichten aan het plafond knipperen aan en uit. Talige en niet-talige verschijningen dringen Huize Lydia binnen en bedwelmen ons in een transcendentale roes. Terwijl de ruimte steeds hallucinantere proporties aanneemt komen er vragen op rondom onze vergankelijkheid. Zijn we hier wel veilig?

 

Tijd en datum: 18 uur, 11 december. Duur voorstelling: 20-30 minuten.

Regie & Concept: Gilles Groot.

Compositie: Boris Post, dramaturgie: Sophie Cohlen.

Spel & Zang: o.a. Carrie Bomhof, Pauline Haenen, Semwell Ferrari, Titus van Gent, Rinnah Post, Koen Leen